Fyrir nokkru þáði ég boð um að taka þátt í svokallaðri vínkeðju, sem felst í því að þiggja eina rauðvínsflösku af Vín og matur . Hér á eftir fer stutt frásögn af reynslunni.

Þegar mér var afhent flaskan ræddum við Arnar frá V&M um kosti skrúftappa, en vínflaskan sem hann rétti mér var einmitt með einum slíkum. Skrúftappar hafa ekki þann sjarma sem korktappar hafa og hafa víst einhver áhrif á geymslueiginleika vína ? vín ku eldast betur með korktappa. En þegar um er að ræða vín sem er ekki hugsað til geymslu heldur neyslu næstu 2-3 árin, þá er skrúftappi ekkert nema snilldin ein. Ég sakna reyndar alltaf fílingsins þegar maður opnar flöskuna, en á móti kemur að skrúftappinn er einstaklega hentugur í ferðalagið. Auðvelt að opna og jafn auðvelt að loka aftur.

Vínið sem ég fékk til að smakka heitir The Footbolt Shiraz og er Ástrali með ágætlega hannaðan miða. Við konan tókum stefið frá Sigga Ármanns og helltum hluta flöskunnar í karöflu til að hafa samanburðinn. Við leyfðum karöflunni að standa á meðan við helltum úr flöskunni í sitt hvort glasið og fórum að skoða vínið. Litur vínsins er dökkrauður með pínku fjólubláum. Vínbúðin kallar þetta dökk?kirsuberjarautt (án bandstriksins, sem fær orðið til að líta út eins og stafsetningarþraut).

Þá tók við að lykta af víninu. Þrjóska mín kom í veg fyrir að ég bragðaði strax á víninu fyrr en ég hefði af einhverju leyti áttað mig á lyktinni ? að minnsta kosti giskað á eitt eða tvö atriði. Í stuttu máli sagt þá rak ég mig á slíkan þekkingarvegg að ég gat ekkert sagt. Yfirleitt næ ég einum eða tveimur hlutum. Ég er til dæmis orðinn sæmilegur í að þekkja Nýja heims vín frá Gamla heims. En aftur að lyktinni, ilminum. Skýr og mikill ávöxtur, en hvaða ávöxtur?

Með þráðlaust net á heimilinu er aldrei langt til Google, svo ég settist niður með vínglasið og leitaði. Á fyrstu vínlýsingunni sem ég fann* rakst ég á svarið. Eucalyptus! Þann ilm þekki ég vel, en hef aldrei fundið hann af víni áður. Það er rétt að benda á að þetta er alls ekki ráðandi ilmur, heldur er hann í jaðrinum. Kemur aðeins eftirá. Fyrst er mikill berjailmur sem ég get ekki lýst almennilega. Plómur, segir í lýsingunni og ég get vel sætt mig við þá lýsingu ? þó ég hefði ekki valið það orð sjálfur. Lakkrís er einnig nefndur. Og um leið og ég vissi það, þá fann ég lyktina. Auðvitað

Loks gat ég loks leyft mér að bragða á víninu! Það var í léttari kantinu, heldur sýruríkt til að drekka eitt og sér. Ég hefði viljað hafa lambakjöt með því. Þá prófuðum við að hella úr karöflunni í glösin, til að athuga hvort súrefni hefði einhver áhrif haft á vínið. Og jú, vissulega var vínið í karöflunni ekki alveg jafn sýruríkt og mildaðist æ meir sem leið á kvöldið.

Sem sagt ágætis vín, en ekki eitthvað sem ég myndi velja til að sötra eitt og sér ? nema maður umhelli því rösklega og leyfi því að standa svolítið. Sýran gagnast hins vegar vel til að taka á móti steikinni.

Næsti hlekkur í keðjunni verður nefndur til sögunnar fljótlega.

* Efst í Google svörun er vefur framleiðandans, en ég vel yfirleitt heldur aðrar lýsingar. Framleiðendum hættir til að lýsa vínum sínum helst til hátíðlega.

Þorri | 11. janúar, 2008 kl. 10:26 | Pælingar | RSS 2.0
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.